Op 28 augustus liet OpenAI weten dat het de levering van zijn modellen aan Cursor stopzet. De reden ligt bij de eigenaar en staat er zonder omwegen: het bedrijf kan er niet op vertrouwen dat SpaceX zijn technologie binnen de gebruiksvoorwaarden inzet, "based on our experience with Elon Musk's companies violating contracts". OpenAI noemt daarbij twee zaken, het contractbreken na de overname van Twitter en de erkenning van Musk onder ede dit jaar dat xAI de gebruiksvoorwaarden had geschonden. De toegang stopt op 12 november, volgens OpenAI de langste opzeg die het contract toelaat.

SpaceX rondde de overname van zestig miljard dollar af op 14 augustus, in aandelen, en bracht Cursor onder in een nieuwe SpaceXAI-divisie. Het maatcontract met OpenAI bevatte een venster om op te zeggen na een controlewissel. OpenAI gebruikte dat venster binnen twee weken, na bijna vier jaar samenwerking.

Cursor-CEO Michael Truell antwoordde de dag erna: "OpenAI models serve about 5% of Cursor user traffic, and we're speaking with the OpenAI team to resolve this." Dat cijfer komt van de belanghebbende zelf, is niet geauditeerd en meet calls en geen omzet, dus vijf procent van het verkeer kan best twintig procent van de omzet zijn wanneer net de enterprise-accounts erin zitten. Hij schreef er ook bij: "we've trusted their platform to be neutral infrastructure for our business."

Zesendertig minuten later beloofde Anthropic meer compute

Tom Brown, medeoprichter van Anthropic, schreef dat Cursor sinds Sonnet 3.5 een trusted partner is, dat zijn bedrijf de compute voor Claude in Cursor verder opvoert, en dat het uitkijkt naar wat er bij SpaceX komt.

In juni 2025 deed datzelfde Anthropic het omgekeerde bij een vergelijkbare klant. Het beperkte de directe toegang van Windsurf tot Claude met korte opzeg, weken nadat Bloomberg had gemeld dat OpenAI dat bedrijf voor ongeveer drie miljard dollar wilde kopen. Medeoprichter Jared Kaplan zei op een podium waarom: "I think it would be odd for us to be selling Claude to OpenAI." Hij noemde er ook krapte in compute bij en een voorkeur voor blijvende partners.

OpenAI stond toen aan de andere kant van die beslissing. Het was de overnemer die Anthropic deed afsluiten.

Replit-oprichter Amjad Masad, die met Cursor concurreert en dus een belang heeft, schreef onder de post van Brown dat iedereen zich nog herinnert wat Anthropic met Windsurf deed, en dat het waarschijnlijkere antwoord is dat het hier niet kan omdat het de compute nodig heeft.

Dat is een verwijt over motieven. Op 6 mei 2026 tekende Anthropic een akkoord met SpaceX om alle rekencapaciteit van het datacenter Colossus 1 te gebruiken, meer dan 300 megawatt en ruim 220.000 GPU's. Een deel van wat Claude-klanten vandaag draaien, draait op machines van de partij die drie maanden later Cursor kocht.

Een leverancier sluit af wat hij kan missen

Anthropic zegt dat het Cursor blijft bedienen omdat Cursor een goede partner is, en dat kan oprecht zijn. Drie partijen legden deze week hun beslissing uit met een principe, en het principe wees telkens dezelfde kant op als het eigen belang. Cursor was veertien maanden geleden iets wat een lab kon missen en zit vandaag in dezelfde groep als de partij die dat lab 220.000 GPU's aan capaciteit levert.

Cursor kan die positie ook aan. Het zit sinds de overname in dezelfde groep als xAI en schreef zelf dat het toegang krijgt tot "the largest fleet of GPUs in the world". Wie de vijf procent van Truell als geruststelling leest, vergelijkt zich met de enige speler in deze markt die deze week niets te verliezen had.

Zesenzeventig dagen

Tegenover een leverancier heb je maar twee soorten macht. Ofwel ben je te groot om af te sluiten, zoals Cursor. Ofwel kan je snel weg. De meeste Belgische bedrijven zijn bij geen enkele modelleverancier groot genoeg, en houden dus de uitgang over.

Cursor kreeg zesenzeventig dagen. De vraag is welk deel van jouw AI-toepassingen in productie binnen zesenzeventig dagen naar een ander model kan, en wat die overstap kost in mensdagen. Dat hangt af van hoeveel van je promptlogica, je evaluatiesets en je toolcalls modelspecifiek zijn, van wat je abstractielaag doet buiten de sleutel omwisselen, en van de vraag of iemand in huis weet welke modellen er in productie draaien en wie die contracten getekend heeft. In veel bedrijven leeft een groot deel van dat antwoord in het hoofd van een paar mensen, en dat is precies zolang goed als tot een van hen vertrekt.

Zet je developers op een AI-coding tool, dan heb je een contract met die tool en geen enkele afspraak met het lab dat de modellen levert. Twee dingen zijn deze week na te kijken. Staat er in je overeenkomst welke modellen je krijgt, of staat er alleen dat je toegang krijgt tot wat de leverancier aanbiedt. En wat gebeurt er met die afspraken wanneer de leverancier van eigenaar verandert, want de change-of-controlclausule die daarover gaat is in de meeste raamcontracten eenzijdig geschreven en beschermt de leverancier tegen jouw overnemer.

Reken niet op Europa. De Data Act verbiedt overstapkosten vanaf 12 januari 2027 en verplicht aanbieders van dataverwerkingsdiensten om vertrekken mogelijk te maken, maar die regels gaan over de klant die weg wil. Over de leverancier die zelf opzegt staat er niets. Of een model-API onder de definitie valt, noemt advocatenkantoor Latham & Watkins trouwens nog een open vraag.

Je kan hier tegenin brengen dat leveranciers altijd hun kanaal hebben gekozen, dat een bedrijf dat weigert te leveren aan een concurrent van zijn eigenaar niets nieuws doet, en dat het hier over vijf procent van het verkeer in één product gaat met tien weken opzeg. Wie daar een structuur uit afleidt, blaast een schermutseling op. Dat klopt grotendeels, en het is meteen waarom dit de week is om te kijken. Deze rekening is klein en de volgende schrijf jij niet.